Monthly Archives Czerwiec 2015

Ostatnia wojna z zakonem

Po wojnie trzynastoletniej bardzo źle układały się stosunki polsko-krzyżackie. Działo się tak z winy zakonu, który pragnął odzyskać utracone ziemie i uniezależnić się od Polski, W tym celu szukał sojuszników, popierał wrogów Polski i zbroił się. Kiedy na tronie zasiadł Zygmunt Stary, kraj nasz miał sporo kłopotów z sąsiadami. Księstwo Moskiewskie prowadziło wojnę z Litwą, a granice południowe były zagrożone przez Tatarów. Wiedzieli o tym Krzyżacy i przygotowywali odwet. W 1511 roku wielkim mistrzem zakonu został Albrecht Hohenzollern, syn margrabiego brandenburskiego i Zofii Jagiellonki, córki Kazimierza Jagiellończyka...

czytaj więcej

Walka między Zbigniewem a Bolesławem

W 1102 roku, wkrótce po tych wydarzeniach, stary książę zmarł, Pochowano go w Płocku, gdzie – stroniąc od Krakowa – najczęściej przebywał, w katedrze zbudowanej przez Bolesława Śmiałego. Zbigniew i Bolesław Krzywousty podzielili się ziemiami ojca. Początkowo wspólnie rządzili krajem, lecz zgoda nie trwała długo. Bracia bardzo się różnili. Zbigniewa popierali możnowładcy, widząc w nim księcia przypominającego nieco skłonnego do uległości ojca. Bolesław natomiast zyskał popularność wśród rwącego się do wypraw wojennych rycerstwa...

czytaj więcej

Długa wojna z cesarzem Henrykiem II

Przyjazne stosunki Polski z cesarstwem nie trwały długo. Na początku 1002 roku młody cesarz Otton III zmarł we Włoszech w pobliżu Rzymu. Miał zaledwie dwadzieścia trzy lata. W Niemczech rozpętała się walka o tron między kilkoma kandydatami. Największe poparcie zyskał książę Bawarii Henryk, Aby pozbyć się rywali, zwrócił się o pomoc do Bolesława Chrobrego. W zamian obiecał oddać Polsce pograniczne ziemie (zresztą słowiańskie) – Milsko, Miśnię i Łużyce. Bolesław przyjął propozycję, gdyż była ona korzystna, a spośród licznych kandydatów do tronu Henryk miał największe szansę zdobycia go. Wkrótce Henryk, pokonawszy w trudnych bojach swoich przeciwników, został królem Niemiec...

czytaj więcej

Trudne położenie Polski

Polska znalazła się jednak w trudnym położeniu. Henryk II zawarł przymierze z księciem ruskim Jarosławem Mądrym. Jarosław bardzo ochoczo wy-stąpił przeciw księciu polskiemu, który wcześniej zrzucił go z tronu kijowskiego i osadził na nim Świętopełka – swego zięcia, a brata Jarosława. Polska musiała więc prowadzić wojnę na dwóch krańcach państwa. Jej wojska jednak dzielnie stawiły czoło wrogom i odniosły zwycięstwo. Największym wydarzeniem tego etapu wojny była obrona Niemczy w 1017 roku. Niemcy walczący wspólnie z Wieletami podciągnęli poci mury obronne machiny oblężnicze i miotające...

czytaj więcej

Król zmęczony panowaniem

Dwudziestoletnie panowanie Jana Kazimierza skończyło się jego abdykacją w 1668 roku. Dlaczego król podjął taką decyzję, wyjątkową w naszych dziejach? Jan Kazimierz me potrafił dzielnie znosić porażek i upokorzeń. Niepowodzenia łatwo go załamywały, a doznał ich w życiu wiele. Byłby nawet wcześniej zrzekł się korony, ale w chwilach, najtrudniejszych podnosiła go na duchu mądra i dzielna żona Ludwika Maria. Po wojnie ze Szwedami królowa przekonała Jana Kazimierza o potrzebie wprowadzenia reform politycznych, które pozwoliłyby lepiej rządzić krajem i doprowadziły do wzrostu siły i znaczenia Polski w Europie. Ale o takich sprawach nie decydował król, lecz sejm, Król mógł tylko zaproponować sejmowi uchwalenie reform...

czytaj więcej

Król przystąpił do Targowicy!

Książę Józef Poniatowski pełen nadziei snuł plany wojenne, kiedy dotarła wiadomość z Warszawy, że król rozkazuje przerwać wojnę, a sam przystępuje do Targowicy! Jak mogło dojść do tak haniebnej decyzji? Wszyscy zadawali sobie to pytanie i żądali sprawdzenia niewiarygodnej wieści. Niestety, potwierdzenie nadeszło niebawem: król zdradził! W obozie księcia nikt nie zamierzał kapitulować, żołnierze chcieli walczyć mimo rozkazu królewskiego. Na naradzie oficerów zrodziła się myśl, aby małym oddziałem udać się do Warszawy, porwać Stanisława Augusta i sprowadzić go do obozu. Przypuszczano, że król na pewno zmieni decyzję, kiedy nie będzie miał wokół siebie złych doradców – tchórzy i zdrajców. Książę Józef sprzeciwił się temu projektowi w obawie o zdrowie i życie stryja...

czytaj więcej

Dźwiganie się z upadku

Zaborcy nie tylko przemocą odebrali Polsce szmat ziemi, ale zażądali jeszcze, aby sejm wyrazi! na to zgodę. W 1773 roku w Grodnie zwołano sejm, Wojska zaborców stały w pogotowiu. Najpierw dopilnowano, aby posłami zostali ludzie posłuszni zaborcom, a później salę obrad otoczyli żołnierze gotowi do walki z tymi, którzy odważyliby się protestować. Marszałkiem został zdrajca narodu Adam Poniński, Kiedy nadeszła chwila podpisania traktatów rozbiorowych, kilku posłów odważnie się sprzeciwiło, Najrozpaczliwiej bronili całości ojczyzny Tadeusz Rejtan i Tadeusz Korsak. Tym razem nie mogli się posłużyć liberum veto, bo sejm był opanowany przez konfederację stworzoną przez zaborców. Jeden protest na takim sejmie nie miał znaczenia. Traktaty zostały podpisane...

czytaj więcej

Zakon krzyżacki u granic Polski

Po niespodziewanej śmierci księcia w kraju rozgorzała wojna między pretendentami do tronu krakowskiego. Książęta, walcząc o dzielnicę senioralną, zapomnieli o Pomorzu Gdańskim, które żyło własnym życiem, oderwane od reszty kraju. Polska w okresie rozbicia dzielnicowego utraciła jeszcze inne terytoria, takie jak Pomorze Zachodnie, ziemia lubuska, a nawet ziemie położone w centrum dzisiejszej Polski. Wiele nieszczęśliwych zdarzeń ma związek z pobytem w naszym kraju zakonu krzyżackiego. Skąd i dlaczego przybyli oni do Polski? Krzyżacy to rycerze Zakonu Szpitala Najświętszej Mani Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie. Powstał :n w 1190 roku w Palestynie...

czytaj więcej

Uroczystości

Tymczasem w Merseburgu trwały uroczystości związane z objęciem tronu przez Henryka II. Przybyło wielu książąt niemieckich, aby złożyć hołd nowemu królowi. Przyjechał również Bolesław, chcąc zawrzeć porozumienie z Henrykiem : uzyskać od niego potwierdzenie oddania mu już zajętych ziem. Zdawało się, że władcy doszli do ugody gospodarz okazywał gościowi serdeczność, przyznał Polsce część spornych ziem. Po przyjaznym pożegnaniu Bolesław zadowolony wracał do kraju. Kiedy opuszczał mury Merseburga, napadła nań uzbrojona banda rabusiów, zaciekle atakując orszak książęcy. Na szczęście Bolesław Chrobry uszedł z życiem, ale paru jego rycerzy zabito, Siepaczy nasłał Henryk II...

czytaj więcej