Monthly Archives Październik 2015

Mieszko II i władza

Kiedy Mieszko II objął władzę, Bezprym z zawiścią spoglądał na poczynania brata. Zrobiłby wszystko, aby pozbawić go tronu, gotów był nawet pokumać się z największymi wrogami Polski. Opowiadał o swojej krzywdzie, szukał popleczników, a nawet oczernia! własnego ojca. Wykorzystując poparcie części możnych, przygotował spisek, do którego zdołał wciągnąć młodszego brata, Ottona. Szczęściem Mieszko wykrył zdradzieckie knowania i obydwu braci wygnał z kraju, a możnowładców sprzeciwiających się jego rządom uwięził, kilku oślepił. Zdawało się, że zapobiegł niebezpieczeństwu. Spokój trwał jednak niedługo wygnanych braci wsparli sąsiedzi pałający żądzą odwetu za porażki doznane w walkach z Bolesławem i Mieszkiem, Chcieli też odebrać utracone ziemie...

czytaj więcej

Dalsze losy bitwy pod Grunwaldem

Po pewnym czasie lekkozbrojni Litwini musieli ustąpić pod naporem lepiej uzbrojonych Krzyżaków, a nawet rzucili się do ucieczki. Jednocześnie upadła na ziemię wielka chorągiew króla polskiego ze znakiem Orła Białego. Krzyżacy sądzili, że już są zwycięzcami, ale ich radosne okrzyki były przedwczesne. Rycerstwo polskie runęło z wielkim zapałem na nieprzyjaciela. Natychmiast dźwignięto wysoko chorągiew królestwa. Bój trwał wiele godzin. W miarę upływu czasu szala zwycięstwa poczęła przechylać się na stronę polską i wkrótce Krzyżacy ponieśli druzgocącą klęskę. Trupy rycerzy zakonnych, rycerzy najemnych, a także Polaków i ich sprzymierzeńców pokryły pola pod Grunwaldem, Poległ wielki mistrz Ulrich von Jungingen i całe dowództwo krzyżackie. Polacy zdobyli obóz wroga...

czytaj więcej

Jak Bolesław pozbył się rywali?

Pierworodnym synem Mieszka i Dobrawy był Bolesław i zgodnie z przyjętą tradycją on jako najstarszy powinien odziedziczyć państwo. Ówczesne prawo zwyczajowe uznawało państwo za własność rodu panującego i rozporządzano nim jak każdą inną własnością osobistą. Mieszko pozostawił jeszcze trzech młodszych synów z małżeństwa z Odą – Mieszka, Lamberta i Świętopełka. W chwili śmierci ojca byli jeszcze dziećmi, nie zagrażali więc Bolesławowi. W ich imieniu jednak z pretensjami wystąpiła matka. Omal nie doszło do wojny domowej...

czytaj więcej

Drugi rozbiór Polski w 1793 roku

Książę Józef, Tadeusz Kościuszko oraz inni oficerowie poprosili króla o zwolnienie z wojska. Nie chcieli służyć nowej władzy – targowiczanom. Wielu postępowych działaczy, byłych postów na Sejm Czteroletni, opuściło kraj. Targowiczanie z woli Rosji przejęli teraz rządy w Warszawie, Gnębili patriotów, rozkładali pieniądze ze skarbu państwa, wyznaczali sobie pensje i nagrody za „zasługi dla ojczyzny”! Sądzili, ze sąsiedzi pomogą im zwyciężyć twórców nowych praw, przywrócą stary porządek, oddadzą im władzę i pójdą sobie. lymczasem zaborcy kazali sobie drogo zapłacić za pomoc udzieloną Targowicy. Tą zapłatą był drugi rozbiór Polski, Przeprowadziły go Prusy i Rosja, Austria tym razem miała własne kłopoty, wdała się bowiem w wojnę z Francją...

czytaj więcej

Potop

Dla Szwedów pretekstem do wojny było to,że Jan Kazimierz nieprawnie tytułował się królem Szwecji. W lipcu 1655 roku wojska szwedzkie wkroczyły z Pomorza Szczecińskiego do Wielkopolski. Przeciwko najeźdźcom skierowano pospolite ruszenie dowodzone przez wojewodę poznańskiego Krzysztofa Opalińskiego i wojewodę kaliskiego Andrzeja Grudzińskiego. Szlacheckie wojsko przybyło na miejsce zbiórki bardzo niechętnie, był to bowiem czas żniw. Każdy myślał o tym, czy zdąży zebrać plony, czy będzie dobry urodzaj. Każdy wolałby natychmiast wracać do swojej wioski, a nie wojować...

czytaj więcej

Państewka plemienne

Mieszkańców obowiązały jego zarządzenia! przestrzeganie określonych zwyczajów. Państwo miało swoje granice, choć nie tak wytyczone jak obecnie. Po prostu w pewnym miejscu kończyły się siedziby członków plemienia, a dalej rozciągały się z jednej strony gęsta puszcza, – innej nieprzebyte bagna lub pasmo wzniesień czy rzeka. Za takimi naturalnymi granicami mieszkało już inne plemię, Kilkaset lat przed pamiętnym rokiem 966 na ziemiach dziś należących do Polski znajdowało się wiele takich państewek plemiennych. Najwięcej wiadomości mamy o państewkach śląskich, ponieważ wspominają o nich bardzo stare zapiski. Żyły tam liczne małe wspólnoty: Goięszyce, Opolanie, Ślężanie, Trzebowianie, Bobrzanie, Dziadoszanie...

czytaj więcej

Aby synowie się nie wadzili

Całe swoje panowanie poświęcił Bolesław Krzywousty walce o jedność Polski, oto, by nie rozpadła się ona na dzielnice, na drobne księstwa. Jednakże pod koniec życia, w roku 1138, sporządził dokument, w którym zadecydował o podziale Polski między swoich synów. Czy nasz dzielny władca tak bardzo zmienił się w ostatnich latach swego panowania? Czy jedność państwa przestała być dlań dobrem najwyższym? Ależ nie! Mając czterech synów, pragnął tak zorganizować władanie Polską, aby nie doszło do sporów o ziemię i tron. Postanowił każdemu przydzielić dzielnicę, a jednocześnie zachować cały kraj pod władzą jednego księcia, którego wszyscy powinni słuchać. Tym zwierzchnikiem miał zostać najstarszy z jego synów – senior, a później, w następnych pokoleniach – zawsze najstarszy z rodu Piastów...

czytaj więcej

Na krakowskim Rynku…

W żałosnej sytuacji znalazła się potężna niegdyś i szanowana Polska, Maleńkie terytorium, narzucone prawa i obce wojska stacjonujące we wszystkich większych miastach. W Warszawie urzędował wszechwładny ambasador rosyjski, kontrolując króla i targowiczan, Krajowi groziło całkowite pozbawienie niepodległości. Patrioci postanowili walczyć o utrzymanie ojczyzny. Część z nich przebywała na emigracji, inni pozostali w kraju. Wszyscy oni porozumiewali się i przygotowywali powstanie zbrojne. Na naczelnika powstania powołano Tadeusza Kościuszkę. Spiskowcy starali się o pomoc zagraniczną, zabiegali o nią głównie we Francji, ale niebawem zrozumieli, ze mogą liczyć tylko na siły samych Polaków...

czytaj więcej

Bolesław królem, Polska – królestwem

Pamiętamy, że cesarz Otton III uznał Bolesława Chrobrego godnym korony królewskiej. Wkrótce po zjeździe gnieźnieńskim książę polski rozpoczął starania o tytuł królewski i oficjalną koronację. W tym celu wysłał do Rzymu posłów. Wskutek różnych burzliwych zdarzeń koronę przeznaczoną dla Polski otrzymał Stefan węgierski. Niebawem zmarł Otton III, nastały lata wojen. Czasy te nie sprzyjały myśleniu o koronacji. Dopiero w ostatnim roku swego życia Bolesław zwieńczył głowę królewską koroną, a Polskę podniósł do rangi królestwa – państwa w pełni niezależnego. Koronacja jako ceremonia kościelna miała przebieg podniosły. Autor wielu powieści historycznych Józef Ignacy Kraszewski opisał pierwszą w naszych dziejach taką uroczystość, która odbyła się w Gnieźnie w czasie świąt Wielkanocy w 1025 roku...

czytaj więcej