Category Matura

Vademecum piekarza niezbędne do nauki zawodu

Piekarz to cenny specjalista. Takich zawodowców jest wielu, ale piekarnie narzekają na braki. Nadal poszukują dobrych piekarzy, jednak nie zawsze są oni dostępni na rynku. Piekarnie czasami przyuczają ludzi do wykonywania zawodu, wymagając jednak, aby skończyli oni kursy oraz zdali egzamin zawodowy umożliwiający pracę w charakterze czeladnika. Dobry piekarz to specjalista od chleba codziennego i bułek. Nie piecze ciast, ale przygotowuje to, co najważniejsze oraz najcenniejsze. Niejedna osoba prosi o taką pracę, bo może zarobić co najmniej 3000 złotych w tej pracy. Jest to całkiem dobra praca i na dodatek z wieloletnią perspektywą. Po zakończeniu pracy zawodowej piekarza czeka emerytura, podobnie jak wiele innych osób...

czytaj więcej

Kursy kwalifikacyjne dają wiedzę

Kursy kwalifikacyjne są źródłem wiedzy. Klienci chętnie szkolą się, potrafią coraz więcej, chcą działać dla siebie. Wiele szkół organizuje roczne kursy kwalifikacyjne, a ukończenie takich szkoleń daje szerokie uprawnienia. Można ukończyć kursy fryzjerskie, kosmetyczne, kierowców, pracowników budowlanych. Kursów i szkoleń bynajmniej nie brakuje, a pracownicy je doceniają. Wysoka jakość idzie często w parze z niską ceną. Jest to duży atut takich szkoleń. Warto o tym pamiętać, bo to najważniejsza sprawa dla niejednego pracownika. Firmy są gotowe szkolić wiele osób, a kursy kwalifikacyjne są realizowane w każdym dużym polskim mieście. Niejeden człowiek chce takie kursy ukończyć i czerpać z nich korzyści. Można na tym bazować nieustannie. Dobrej klasy kursy kwalifikacyjne mają sens i cel...

czytaj więcej

„Król Henricus wyrządził Polakom psikus”

Zdawało się, że po długim i nużącym bezkrólewiu nadchodzą czasy upragnionego spokoju. Aż nagle, po czterech zaledwie miesiącach panowania Henryka Walezego, gruchnęła wieść piorunująca: król uciekł do Francji! Jak do tego doszło? Na początku czerwca 1574 roku dotarła do Henryka wiadomość o śmierci brata, króla Francji. Tron w ojczyźnie był wolny i Henryk postanowił zostać królem po bracie. Nie chcąc zrzec się tronu polskiego ani wdawać w dysputy z polskimi magnatami, skrycie, nocą, wtajemniczywszy w swój plan garstkę dworzan, uciekł z Wawelu, z Krakowa, z Polski. Opuszczających zamek Francuzów spostrzegł kucharz nadworny, Antoni. Natychmiast obudził kuchmistrza Alarnaniego, on zaś czym prędzej pobiegł do kasztelana krakowskiego Jana Tęczyńskiego. Zastukano do komnaty królewskiej...

czytaj więcej

Inne dochody

Skarb królewski czerpał również dochody z ceł i podatków. Król zajął się też uporządkowaniem i ujednoliceniem praw. Miało to służyć jednoczeniu Polski. Zbiór praw wydany za jego panowania nazwano statutami wiślicko-piotrkowskimi, od nazw miejscowości, w których został ogłoszony. Wydano je osobno dla Małopolski i Wielkopolski. Choć Kazimierz zawsze pragnął pokoju, wiedział, że jego kraj musi być także przygotowany do prowadzenia wojen. Zatroszczył się więc o podniesienie obronności państwa. Wprowadził zarządzenie, zobowiązujące każdego posiadacza ziemi do służby wojskowej, Dotyczyło to również duchownych. Kto nie mógł stawić się do wojska osobiście, musiał znaleźć sobie zastępcę. Za odmowę służby groziło odebranie majątku...

czytaj więcej

Groźny przeciwnik

Za panowania Zygmunta III nad Polską zawisło wielkie niebezpieczeństwo nadciągające od południa. Groźny i zagniewany na króla polskiego sułtan turecki Osman II przygotowywał wielką wojnę z Lechistanem – tak Turcy nazywali nasz kraj. Srożył się i ostrzegał swoich dowódców, ze każe powiesić każdego, kto będzie mu doradzać zachowanie pokoju. A jakież to pretensje miał sułtan do Polski, dlaczego szukał zemsty i był nieprzejednany? Kilka spraw popsuło stosunki polsko-tureckie, Pierwsza to wyprawy Kozaków na Turcję. Na południowych krańcach Rzeczypospolitej, na Ukrainie, nad dolnym biegiem Dniepru, zamieszkiwało bardzo mało ludności, Osiedlano się tu niechętnie, ponieważ od lat na Ukrainę napadali Tatarzy, łupili wsie, brali ludność w niewolę...

czytaj więcej

Dźwiganie się z upadku

Zaborcy nie tylko przemocą odebrali Polsce szmat ziemi, ale zażądali jeszcze, aby sejm wyrazi! na to zgodę. W 1773 roku w Grodnie zwołano sejm, Wojska zaborców stały w pogotowiu. Najpierw dopilnowano, aby posłami zostali ludzie posłuszni zaborcom, a później salę obrad otoczyli żołnierze gotowi do walki z tymi, którzy odważyliby się protestować. Marszałkiem został zdrajca narodu Adam Poniński, Kiedy nadeszła chwila podpisania traktatów rozbiorowych, kilku posłów odważnie się sprzeciwiło, Najrozpaczliwiej bronili całości ojczyzny Tadeusz Rejtan i Tadeusz Korsak. Tym razem nie mogli się posłużyć liberum veto, bo sejm był opanowany przez konfederację stworzoną przez zaborców. Jeden protest na takim sejmie nie miał znaczenia. Traktaty zostały podpisane...

czytaj więcej

Dzielny król Mieszko II

W chwili śmierci ojca Mieszko II miał trzydzieści pięć lat. Nie zwlekając, natychmiast kazał się koronować. Przeżyli więc mieszkańcy Gniezna jeszcze w tym samym 1025 roku drugą uroczystość koronacyjną. Mieszko nie był najstarszym synem Bolesława Chrobrego, ale ojciec widział w mm swego następcę. Dlatego troskliwie dbał o jego wykształcenie i wychowanie rycerskie, wtajemniczał go we wszystkie sprawy państwowe, powierzał dowodzenie oddziałami rycerstwa, Brał więc Mieszko udział w wojnach z Henrykiem II i wyprawie kijowskiej, zasiadał obok ojca podczas rozmów pokojowych z Niemcami i podczas przyjmowania w Gnieźnie po słów zagranicznych, Postarał się też Chrobry o znalezienie mu żony godnej przyszłego króla. Została nią Rycheza, siostrzenica cesarza Ottona III...

czytaj więcej

Dalsze losy bitwy pod Grunwaldem

Po pewnym czasie lekkozbrojni Litwini musieli ustąpić pod naporem lepiej uzbrojonych Krzyżaków, a nawet rzucili się do ucieczki. Jednocześnie upadła na ziemię wielka chorągiew króla polskiego ze znakiem Orła Białego. Krzyżacy sądzili, że już są zwycięzcami, ale ich radosne okrzyki były przedwczesne. Rycerstwo polskie runęło z wielkim zapałem na nieprzyjaciela. Natychmiast dźwignięto wysoko chorągiew królestwa. Bój trwał wiele godzin. W miarę upływu czasu szala zwycięstwa poczęła przechylać się na stronę polską i wkrótce Krzyżacy ponieśli druzgocącą klęskę. Trupy rycerzy zakonnych, rycerzy najemnych, a także Polaków i ich sprzymierzeńców pokryły pola pod Grunwaldem, Poległ wielki mistrz Ulrich von Jungingen i całe dowództwo krzyżackie. Polacy zdobyli obóz wroga...

czytaj więcej

Cecora

Do Polski dotarły wieści o wrogich zamiarach sułtana. Ponieważ wojny nikt nie chciał, wiosną 1620 roku wysłano pokojowe poselstwo do Stambułu, tureckiej stolicy. Zagniewany srodze sułtan nie przyjął jednak posła Rzeczypospolitej, a urzędnicy tureccy oznajmili, ze wojna jest już postanowiona. Wkrótce Zygmunt III otrzymał od Osmana II list, w którym władca Turcji wypowiadał Polsce wojnę. Niewiele wojsk mogła wystawić Rzeczpospolita przeciwko potężnej armii tureckiej, Obronę granic organizował hetman Stanisław Żółkiewski. Był świetnym wodzem, miał za sobą wiele zwycięstw i kierował niejedną wojną. Teraz opracował plan działań zaczepnych. Nie chciał czekać, aż Turcy wkroczą na teren Polski, lecz postanowił wyjść im naprzeciw. Dlatego też wyruszył do Mołdawii...

czytaj więcej

Aby człowiek cieszył się życiem

Kraj się bogacił, co wpływało na ożywienie różnych dziedzin życia, Sięgano do sposobów gospodarowania sprawdzonych w innych państwach, korzystano tez z osiągnięć kulturalnych Zachodu. Wkrótce poznamy wspaniałą kulturę polską XVI stulecia – złotego wieku, ale najpierw prześledzimy przemiany, które dokonały się na Zachodzie i które tak mocno zainteresowały Polaków. Nowości pojawiły się w bogatych miastach włoskich, takich jak Genua, Wenecja, Mediolan, Florencja czy sławny na cały świat – Rzym, Rzym był miastem bogatym, przede wszystkim dlatego ze znajdowała się w nim siedziba papieży, na której utrzymanie corocznie składały się wszystkie państwa chrześcijańskiej Europy. Miasta północno-włoskie bogaciły się dzięki rozwojowi handlu i rzemiosła...

czytaj więcej

Grunwald, 15 lipca 1410 roku

Nadeszło lato 1410 roku. Przygotowania zakończono, Nasze wojska ruszyły z Małopolski i z Wielkopolski w kierunku Mazowsza. Spotkanie nastąpiło pod Sochaczewem, skąd. król Władysław z całą armią pomaszerował na północ. 30 czerwca nastąpiła przeprawa przez przygotowany zimą most pod Czerwińskiem. Przybyli tam również Litwini z sojusznikami pod dowództwem Witolda, lekka armia podążała dalej – nad granicę państwa zakonnego, Przekroczono ją 9 lipca, a 15 lipca nastąpiło spotkanie z Krzyżakami na polach koło wsi: Stębark, Łodwigowo, Grunwald. Armia wielkiego mistrza liczyła około trzydziestu dwóch tysięcy żołnierzy, w tym większość stanowiła jazda, Armia królewska, łącznie z Litwinami, posiłkami tatarskimi, ruskimi i czeskimi, była liczniejsza – miała około czterdziestu tysięcy żołnierzy...

czytaj więcej