Category Matura

Jak Polska utraciła Kamieniec Podolski

Turcja ciągle jeszcze była groźną potęgą, a sułtańskie pogróżki zawsze kończyły się najazdami. Polska dobrze o tym wiedziała, a jednak nie przygotowała się do obrony. Kiedy zwołano sejm, posłowie rozprawiali o różnych mało ważnych sprawach, zamiast uchwalać podatki na wojnę, Hetman Sobieski wzywał wszystkich do składania ofiar na rzecz ojczyzny, sam pierwszy wykładając pieniądze na wojsko, ale nikt go me popart. Tymczasem Turcja po raz drugi zażądała oddania Ukrainy, grożąc, że sułtan wyruszy na Polskę „na czele wojsk niezwalczonych i liczniejszych od gwiazd na niebie”, Groźby zostały spełnione...

czytaj więcej

Wizyta cesarza Ottona III w Gnieźnie

Cesarz Otton III bardzo cenił zdolności Polit patią. Chciał mieć w nim sprzymierzeńca. Władca niemiecki nie cieszył się uznaniem rodzimych wielmożów, gdyż nie zgadzali się z jego poglądami. Otton III czuł się bardziej Rzymianinem niż Niemcem, chciał zbudować wielkie cesarstwo na podobieństwo starożytnego Rzymu. Według jego pomysłu miałoby ono obejmować wszystkie państwa chrześcijańskie i dzielić się na cztery równoprawne części pod władzą cesarza: Italię, Galię, Germanię i Słowiańszczyznę. Nad każdą częścią panowałby król, Jest prawie pewne, że na króla Słowiańszczyzny Otton upatrzył sobie Bolesława Chrobrego...

czytaj więcej

Walka

Do walki z najazdem stanął cały naród, a spośród tych, którzy uwierzyli obietnicom Karola Gustawa, coraz więcej przechodziło na stronę Jana Kazimierza. Przekonali się oni dość szybko, że zostali oszukani. Widzieli grabieże i okrucieństwa popełniane przez wojska szwedzkie. Obiecywano nienaruszalność kościołów i poszanowanie religii, a w całym kraju ograbiano świątynie z kosztowności, plądrowano klasztory, mordowano księży i zakonników. Obiecano bezpieczeństwo szlacheckim majątkom, a przez całą wojnę przywłaszczano to, co było potrzebne armii szwedzkiej. Niewykonanie żądań Szwedów pociągało za sobą tortury i pustoszenie dóbr. Nikt me był pewien swego bezpieczeństwa i dobytku, jeżeli we wsi czy w mieście pojawiła się gromada Szwedów...

czytaj więcej

Po śmierci króla

Warto wiedzieć, że po śmierci króla przerwały pracę wszystkie sądy, które przecież sądziły w jego imieniu. Jeśli przedłużało się bezkrólewie, bezkarnie poczynali sobie przestępcy. Po paromiesięcznych sporach osiągnięto wreszcie zgodę w sprawie zwołania specjalnego sejmu w styczniu 1573 roku. Sejm ten miał raz na zawsze uchwalić przepisy w sprawie wyboru króla i sposobu rządzenia krajem w czasie bezkrólewia. Miał również przyjąć zgłoszenia kandydatów do tronu. W całym kraju na sejmikach ziemskich wybierano posłów. Długo oczekiwany sejm rozpoczął swe obrady 6 stycznia, w święto Trzech Króli. Nazwano go konwokacyjnym od łacińskiego słowa convocare – zwoływać. Jeszcze przed rozpoczęciem obrad sejmu osiągnięto porozumienie w sprawię zastępstwa zmarłego króla...

czytaj więcej

Porażka księcia

Wydawało się, że niepowodzenie misji to również osobista porażka księcia polskiego. Nic podobnego. Nieudana misja przyniosła Polsce niespodziewane korzyści, Wojciech przecież nie był zwyczajnym duchownym, ale biskupem z rodu książęcego, znanym w całym świecie chrześcijańskim, a poza tym bliskim przyjacielem cesarza Ottona III. Cesarz, zaraz wystał do Rzymu prośbę o kanonizację męczennika. luz w 999 roku papież uznał Wojciecha świętym. To rozsławiło nasz kraj i podniosło jego znaczenie w oczach papieża. O Polsce pisano dużo w kronikach wielu narodów. Bolesław, mając w Gnieźnie relikwie świętego, postanowił założyć tam arcybiskupstwo, to znaczy samodzielną polską organizację kościelną. Dotychczas istniało tylko biskupstwo w Poznaniu...

czytaj więcej

Siła złego na jednego

Król Mieszko II miał dwóch braci: starszego Bezpryma i młodszego – Ottona. Zgodnie z wolą ojca, Bezprym wyjechał do Rzymu, aby rządy przerwała naglą śmierć w 1034 roku. Przypuszcza się, że został zamordowany. Władzę w Polsce objął jego syn Kazimierz, początkowo zwany Mnichem, gdyż przygotowywał się w klasztorze do przyjęcia ślubów zakonnych. Nie dane mu było jednak panować w spokoju, bo rozzuchwaleni możni skorzystali z zamętu, jaki powstał po śmierci króla, i sprzeciwili się rządom młodego księcia. Kazimierz został wygnany z Polski, Udał się na Węgry, a stamtąd do Niemiec, gdzie spotkał się z matką. Był to rok 1037. Zgubne okazały się samowolne rządy możnych, zgubne dla kraju, a niebawem i dla nich samych...

czytaj więcej

Mieszko II i władza

Kiedy Mieszko II objął władzę, Bezprym z zawiścią spoglądał na poczynania brata. Zrobiłby wszystko, aby pozbawić go tronu, gotów był nawet pokumać się z największymi wrogami Polski. Opowiadał o swojej krzywdzie, szukał popleczników, a nawet oczernia! własnego ojca. Wykorzystując poparcie części możnych, przygotował spisek, do którego zdołał wciągnąć młodszego brata, Ottona. Szczęściem Mieszko wykrył zdradzieckie knowania i obydwu braci wygnał z kraju, a możnowładców sprzeciwiających się jego rządom uwięził, kilku oślepił. Zdawało się, że zapobiegł niebezpieczeństwu. Spokój trwał jednak niedługo wygnanych braci wsparli sąsiedzi pałający żądzą odwetu za porażki doznane w walkach z Bolesławem i Mieszkiem, Chcieli też odebrać utracone ziemie...

czytaj więcej

Dalsze losy bitwy pod Grunwaldem

Po pewnym czasie lekkozbrojni Litwini musieli ustąpić pod naporem lepiej uzbrojonych Krzyżaków, a nawet rzucili się do ucieczki. Jednocześnie upadła na ziemię wielka chorągiew króla polskiego ze znakiem Orła Białego. Krzyżacy sądzili, że już są zwycięzcami, ale ich radosne okrzyki były przedwczesne. Rycerstwo polskie runęło z wielkim zapałem na nieprzyjaciela. Natychmiast dźwignięto wysoko chorągiew królestwa. Bój trwał wiele godzin. W miarę upływu czasu szala zwycięstwa poczęła przechylać się na stronę polską i wkrótce Krzyżacy ponieśli druzgocącą klęskę. Trupy rycerzy zakonnych, rycerzy najemnych, a także Polaków i ich sprzymierzeńców pokryły pola pod Grunwaldem, Poległ wielki mistrz Ulrich von Jungingen i całe dowództwo krzyżackie. Polacy zdobyli obóz wroga...

czytaj więcej

Polacy w oczach europejczyków

Jan Piotr Norblin, Francuz z pochodzenia, malował scenki z ulicy warszawskiej, z sejmików szlacheckich, z walk ulicznych podczas powstania kościuszkowskiego. Dużo miejsca zajęłoby wyliczenie malarzy służących swym talentem królowi Potrzebowała pomocy. Przypomniała sobie, jak to Polacy z górą sto lat temu gromili Turków pod wodzą Jana Sobieskiego. Dlaczego teraz nie mieliby przystąpić do wojny, zwłaszcza ze król Polski proponował pomoc? Spotkanie Katarzyny Iłże Stanisławem Augustem odbyło się w Kaniowie nad Dnieprem...

czytaj więcej