Ceremonie

Teraz należało już tylko dopełnić ceremonii koronacyjnej, ale napotkano trudności, Ukoronować króla mógł tylko prymas, arcybiskup gnieźnieński, a ten przebywał w Warszawie i jako stronnik francuski oczekiwał przybycia księcia Conti. Ponadto do ceremonii niezbędne były korona, berło, jabłko i miecz koronacyjny, zamknięte teraz w skarbcu koronnym na Wawelu. Na otwarcie skarbca musieli się zgodzić sejm i prymas. Ośmiu senatorów strzegło klejnotów koronacyjnych. Każdy z nich miał inny klucz i tylko wszyscy razem mogli otwierać zamki skarbca. Na nieszczęście dla Sasa aż sześciu z dostojnych dozorców znalazło się wśród zwolenników Contiego, Prawo, pod groźbą najsurowszych kar, zabraniało wyłamywania zamków i wyważania drzwi, Aby wyjąć ze skarbca oznaki władzy królewskiej, wyrąbano otwór w murze. Uznano, że tego przepisy me zabraniają! Drzwi i zamki pozostały nietknięte. W połowie września jeden z biskupów ukoronował nowego króla – Augusta II Sasa, któremu w Polsce nadano przydomek Mocny. W tym samym czasie książę Conti po długiej podróży morskiej dotarł do Gdańska. Zwlekał jednak z zejściem na ląd, Przybyli na powitanie panowie polscy zachęcali go do energicznego marszu na Warszawę, zapewniając o poparciu narodu. Książę nie wykazał odwagi i zdecydowania. Był niechętny, rozczarowany, wreszcie zrezygnował z powierzonego sobie królestwa, wsiadł z powrotem na statek i odpłynął do Francji. Król August II triumfował.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>