Chrzest Polski w 966 roku

Niemcy usprawiedliwiali swoje zbrojne najazdy potrzebą szerzenia chrześcijaństwa. Jeśli ludność pogańska opierała się, to należało zastosować przymus. W rzeczywistości celem cesarstwa było zdobywanie nowych ziem i przesuwanie granicy coraz dalej na wschód. Książę Mieszko I szybko zrozumiał, jak wielkie niebezpieczeństwo stanowiły dla Polski plany potężnego sąsiada. Lękając się uzależnienia politycznego, nie chciał dopuścić, aby Niemcy narzucili Polakom religię, Postanowił więc wziąć we własne ręce sprawę chrystianizacji kraju. Wiemy już, że państwo Polan na południu graniczyło ze słowiańskimi Czechami, które wcześniej przyjęły chrześcijaństwo, Mieszko I nawiązał więc z nimi bliskie kontakty. W 965 roku pojął za żonę Dobrawę (Dąbrówkę), córkę księcia czeskiego Bolesława L W 966 roku udał się wraz z najbliższą Przyjęcie chrześcijaństwa miało także duże znaczenie kulturalne. Polska zbliżyła się do państw –spadkobierców wspaniałych osiągnięć starożytnej Grecji i Rzymu. Przybywający do nas mnisi nauczyli Polaków między innymi wyrabiania pergaminu i trudnej sztuki czytania i pisania. Wprowadzili ponadto międzynarodowy wówczas język – łacinę. Dzięki temu już w następnych dziesięcioleciach ułatwione były kontakty dworu polskiego z licznymi państwami Europy. Od tej pory zaczęto w Polsce sporządzać dokumenty w języku łacińskim. W klasztorach pisano kroniki i przepisywano księgi. Można jednoznacznie stwierdzić, że przyjęcie chrześcijaństwa umocniło znaczenie naszego kraju w Europie. Odsunięte zostało niebezpieczeństwo podboju ziem polskich pod pozorem nawracania pogan.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>