Dzielny król Mieszko II

W chwili śmierci ojca Mieszko II miał trzydzieści pięć lat. Nie zwlekając, natychmiast kazał się koronować. Przeżyli więc mieszkańcy Gniezna jeszcze w tym samym 1025 roku drugą uroczystość koronacyjną. Mieszko nie był najstarszym synem Bolesława Chrobrego, ale ojciec widział w mm swego następcę. Dlatego troskliwie dbał o jego wykształcenie i wychowanie rycerskie, wtajemniczał go we wszystkie sprawy państwowe, powierzał dowodzenie oddziałami rycerstwa, Brał więc Mieszko udział w wojnach z Henrykiem II i wyprawie kijowskiej, zasiadał obok ojca podczas rozmów pokojowych z Niemcami i podczas przyjmowania w Gnieźnie po słów zagranicznych, Postarał się też Chrobry o znalezienie mu żony godnej przyszłego króla. Została nią Rycheza, siostrzenica cesarza Ottona III. Teraz, kiedy cały kraj opłakiwał swego zmarłego władcę, Mieszko II rozpoczynał samodzielne rządy w blasku korony królewskiej. Pragnął we wszystkim naśladować ojca i wypełnić jego polecenia. Pierwsze lata jego panowania doprawdy przypominały czasy Bolesława Chrobrego. Z taką samą energią i troską o bezpieczeństwo swojego ludu zorganizował dwie wyprawy przeciwko nowemu cesarzowi Konradowi II, który szykował się do wojny w Polską. Rozgromił cesarza, nie dopuszczając rycerzy niemieckich do granic państwa polskiego. Rządził, jakby chciał wszystkim udowodnić, że jego królestwo nigdy i od nikogo nie będzie zależne, że zniszczy wszystkich wrogów, choćby byli nimi nawet rodzeni bracia.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>