Insurekcja w Warszawie

Rosjanie, przewidując trudności, wprowadzili do stolicy nowe oddziały wojska. Mieszczanie natomiast i oficerowie należący do spisku przygotowywali powstanie. 13 kwietnia odbyli naradę w mieszkaniu szewca Jana Kilińskiego. Postanowiono nie czekać, aż Rosjanie zupełnie zapanują nad miastem, lecz przeszkodzić im w rozstawianiu wojsk i umacnianiu pozycji obronnych. Oprócz Kilińskiego w naradzie uczestniczyli inni starsi cechowi – kowal Jan Mariański i rzeźnik Józef Sierakowski. Przyrzekli wciągnąć do spisku wszystkie cechy, wszystkich rzemieślników. Dwa dni później zorganizowano zebranie, na którym zapadły ostateczne decyzje. Postanowiono rozpocząć powstanie 17 kwietnia w Wielki Czwartek, jeszcze przed świętami Wielkiej nocy. Do walki przystąpiono zgodnie z planem rankiem oznaczonego dnia. Do wieczora Polacy wyparli Rosjan z centrum stolicy. Ludowi przewodził Jan Kiliński. Przez dwa dni szturmowano siedzibę ambasadora rosyjskiego Igelstrma na ulicy Miodowej. Kiedy gmach zdobyto, ambasadora już tam nie było, opuścił bowiem Warszawę z resztkami garnizonu rosyjskiego. W wolnej stolicy ustanowiono władze powstańcze, Prezydentem miasta został Ignacy Zakrzewski, a komendantem wojskowym – generał Stanisław Mokronowski, Prezydent utworzył rząd powstańczy pod nazwą Rada Zastępcza Tymczasowa. Wszystkie władze podlegały Naczelnikowi Kościuszce. ale po prostu obawiał się zemsty Katarzyny II. Zresztą był pilnie strzeżony przez oficerów rosyjskich i płatnych szpiegów. A może nie wierzył w zwycięstwo? Kiedy najeźdźców przepędzono, nieśmiało sprzyjał władzom powstańczym, a nawet oddał im część zamkowej srebrnej zastawy stołowej na zakup broni.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>