„Jedni do Sasa, drudzy do Łasa”

Zaczęła się w naszym kraju epoka saska, Był to bardzo niedobry okres w dziejach Polski, o którym mówiono: „Zakróla Sasajedz, pij i popuszczaj pasa’r, Czy to znaczy, ze beztrosko pędzono życie i wszyscy ludzie opływali w dostatki, że kraj słynął z bogactwa i gospodarności? O nie! Powiedzenie dotyczy obyczajów na dworze królewskim i na niektórych dworach magnackich. Polska wyszła z wojen XVII wieku straszliwie zniszczona, a król nie zrobił nic, aby ją odbudować, podźwignąć. Wplątał natomiast Polskę w nową wojnę ze Szwecją. Na początku XVIII stulecia Szwedzi oburzeni na Augusta II za pomoc udzieloną ich wrogowi – Rosji – wtargnęli na ziemie polskie. Król szwedzki Karol XII zajął Warszawę i zmusił Augusta II do rezygnacji z tronu na rzecz Polaka Stanisława Leszczyńskiego. Nie wszyscy jednak opuścili wygnanego z kraju Sasa. I znów kraj został rozdarty – część szlachty walczyła po stronie Szwedów i Leszczyńskiego, cześć popierała Rosję i Augusta II. A zgody osiągnąć się nie dało. Wtedy to powstało powiedzenie: Jedni do Sasa, drudzy do Łasa” (Leszczyńskiego nazywano Lasem). Kiedy król szwedzki przegrał wojnę z Rosją, August poparty przez cara mógł powrócić do Polski, a z kolei Leszczyński musiał uciekać. Sas wkroczył na czele swoich wojsk. Zamierzał z ich pomocą rozprawić się z przeciwnikami i umocnić władzę królewską, a nawet uczynić z Polski dziedziczne królestwo swego rodu – dynastii saskiej, Chciał, aby król miał większą władzę niż sejm, aby mógł sam decydować o wszystkim.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>