Królewscy synowie

Czas płynął, królowi przybywało lat. Przecież już w roku bitwy grunwaldzkiej miał ich sześćdziesiąt. Do tej pory Władysław Jagiełło nie doczekał się syna, Wprawdzie już po Kazimierzu Wielkim panujący nie miał prawa przekazywania państwa swym potomkom, bo przywilej obsadzania tronu zdobyli sobie możni i przedstawiciele szlachty, ale Jagiełłowy syn to co innego. Chodziło o utrzymanie unii dwóch państw, Witold – książę Litwy – tez nie miał synów. Wspominaliśmy już o drugim małżeństwie króla, ale nie było ono ostatnie. W 1417 roku Jagiełło ożenił się po raz trzeci ze stateczną wdową, Elżbietą Granowską. Trzecia królowa towarzyszyła mężowi tylko trzy łata i zmarła. Dwa lata później siedemdziesięciodwuletni Władysław Jagiełło ożenił się z siedemnastoletnią księżniczką ruską, Zofią Holszańską. Dopiero z tego małżeństwa narodził się w 1424 roku upragniony syn, Nadano mu imię ojca -Władysław. W roku 1427 urodził się drugi syn, Kazimierz. Sędziwy król pod koniec życia prosił możnych o zgodę na przyrzeczenie tronu jednemu ze swych potomków, Możni i szlachta owszem, mogli się zgodzić, bo potrzebny im był Jagiellon, który przecież dziedziczył po ojcu Litwę. Alę przy okazji żądali od króla zapłaty. Nie chcieli pieniędzy lecz przywilejów. Jeżeli szlachta zyskuję przywileje, to znaczy, że panujący uszczupla swoją władzę. Jagiełło nadal szlachcie żądane przywileje. Zrezygnował z prawa do karania jej więzieniem i odbieraniem majątku. Odtąd miął o tym decydować tylko sąd. Oczywiście następcy Jagiełły musieli się również do tęgo stosować. W zamian za otrzymane przywileje panowie przyrzekli po śmierci Jagiełły oddać władzę jednemu z książąt, „który im się do rządów zdawać będzie zdatniejszym”.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>