Ludność Wiednia

Ludność Wiednia serdecznie i owacyjnie witała oddziały polskie i ich dowódcę, wyrażając gorące podziękowanie za ratunek. „ Sam lud wszystek pospolity całował mię ręce i nogi, suknie, drudzy się tylko zlatywali, wołając: -Ach! Niech tę rękę tak waleczną ucałujemy!” – czytamy w liście królewskim. Tylko cesarz Leopold, niewdzięczny i zazdrosny, nie zdobył się na słowa podzięki, kiedy wracał do oswobodzonej przez Sobieskiego stolicy swego państwa, którą niedawno tak tchórzliwie opuścił. Po bitwie zaprzestał żywienia Polaków, nie zadbał o rannych i chorych. Wieczorem tego dnia, kiedy stoczył zwycięską bitwę, król odpoczywał w swym namiocie i dyktował sekretarzowi list do żony. Donosił o wielkim triumfie wojsk polskich i opisywał zdobyty obóz turecki. Aczegóż tam nie było! Wielbłądy, muły owce, wiele beczek prochu, amunicja, broń porzucona w ucieczce, wielka zielona chorągiew – symbol władzy sułtańskiej, ogromne namioty, wozy pełne żywności, A najwspanialsze były namioty wielkiego wezyra, „Co zaś za delicje miał przy swoich namiotach, wypisać niepodobna. Miał łaźnie, miał ogródek i fontanny, króliki, koty nawet papuga była, ale że latała, nie mogliśmy jej pojmać” – pisał król w liście. Oznajmiał też, że wielką chorągiew sułtańska natychmiast kazał posłać papieżowi z zawiadomieniem o zwycięstwie nad Turkami, W piśmie do papieża Jan III Sobieski napisał: „Przyszedłem, zobaczyłem, Bóg zwyciężył”. Wielki wezyr został skazany na śmierć – tureckim zwyczajem otrzymał od sułtana jedwabny sznur. Nasz król stał się odtąd bohaterem Europy, sławionym przez prozaików i poetów, O nim i o zwycięstwie wiedeńskim napisano wiele wierszy, powieści, śpiewano pieśni, opowiadano anegdoty. Podniosłe uroczystości odbyły się w Rzymie, kiedy dotarła tam wiadomość o druzgocącej klęsce Turków, Śpiewano wiele pieśni na cześć polskiego bohatera, a najczęściej hymn ułożony na wzór pieśni kościelnej Te Deum laudarnus.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>