Ludwik Węgierski na dwóch tronach

Ludwik Węgierski nie miał w Polsce wielu zwolenników, bo me troszczył się o swoje drugie królestwo. Wkrótce po koronacji wyjechał na Węgry, twierdząc, że „nie może znieść polskiego powietrza”. W Krakowie zastępowała go matka Elżbieta Łokietkówna, ale i ona często opuszczała nasz kraj. W rzeczywistości władza spoczywała w rękach możnych małopolskich, zwanych panami krakowskimi. W przyszłości zdobyli sobie oni prawo decydowania o tym, kto zasiądzie na tronie polskim i co królowi wolno, a czego nie. Chorowity Ludwik nie miał syna, a pragnął zachowania tronu polskiego dla swojego rodu. Miał natomiast córki. Któż jednak zechciałby wówczas wyrazić zgodę na oddanie tronu polskiego kobiecie? Nie istniał zwyczaj dziedziczenia przez niewiasty, a Ludwik myślał o koronie dla córki Katarzyny Dopiero później wysunięto kandydatury młodszych królewien – Marii lub Jadwigi. Król i królowa matka postanowili przełamać niechęć możnych panów i szlachty polskiej. Wielu pozyskano nadaniami ziemi, Do ugody w sprawie następstwa tronu między królem a szlachtą doszło w 1374 roku na zjeździe w Koszycach należących wówczas do państwa węgierskiego, W zamian za wyrażenie zgody na powierzenie tronu jednej z jego córek Ludwik nadał szlachcie kilka ważnych uprawnień. Przywilej ten od miejsca wydania nazwano koszyckim. Szlachta płaciła odtąd jedynie podatek od ziemi nadanej chłopom, czyli w rzeczywistości płacili go chłopi. Jeśli jednak państwo znalazłoby się w potrzebie, wówczas król miał prawo zwrócić się do szlachty z prośbą o zgodę na zapłacenie jednorazowego podatku. Król zobowiązał się również do obsadzania urzędów wyłącznie Polakami. Inne postanowienie głosiło, że polskie rycerstwo nie będzie zmuszane do udziału w wojnach toczonych poza granicami kraju. Ludwik przyrzekł ponadto, że nie uszczupli terytorium państwa polskiego.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>