Największe zmiany

Największe zmiany zachodziły wówczas w Krakowie, na dworze królewskim, Na Wawel zwrócone były oczy wszystkich twórców, zamożnych panów, całego kraju. Wielcy magnaci podpatrywali, co dzieje się na zamku, jak rozbudowuje się i zmienia jego wygląd, zwłaszcza wewnątrz, w komnatach królewskich. Pragnęli oni naśladować króla i budowali sobie wspaniałe rezydencje. Ojczyzną renesansu były Włochy. Stamtąd przenikały do Polski nie tylko wiadomości o nowych sposobach budowania, o różnych nowościach kulturalnych. Przybywali również włoscy mistrzowie – architekci, rzeźbiarze, malarze, złotnicy. W 1499 roku pożar zniszczył część zamku wawelskiego. Jeszcze za panowania Aleksandra Jagiellończyka zaczęto jego odbudowę, ale już w stylu renesansowym. Prace powierzono architektowi włoskiemu Franciszkowi Florentczykowi. Wkrótce po wstąpieniu na tron Zygmunt Stary polecił całkowicie przebudować Wawel. Prace trwały aż trzydzieści lat. Architektem królewskim był Wioch Bartolomeo Berecci. Król zaprosił wielu innych mistrzów włoskich, ale w pracach budowlanych, w ozdabianiu wspaniałej rezydencji brali również udział artyści i rzemieślnicy polscy. To oni są współtwórcami renesansowego zamku królewskiego, który dziś należy do najznakomitszych dawnych rezydencji monarszych w Europie. Dwaj królowie – Zygmunt Stary i jego syn Zygmunt August -wyposażyli sale zamkowe w piękne meble zakupione we Włoszech, Francji i w Holandii kupowano również u rzemieślników krakowskich i gdańskich. Na ścianach zawieszono kobierce i gobeliny zwane arrasami, ponieważ wyrabiano je w mieście francuskim-Arras, Dużą kolekcję arrasów zgromadził Zygmunt August. Większość z nich zachowała się do naszych czasów i jak przed wiekami zdobi zabytkowe wnętrza wawelskie.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>