Ostatnie lata Mieszka I

W 977 roku umarła Dobrawa, która była księżną mądrą, energiczną i ponoć nawet pomagała mężowi w rządzeniu państwem. Dopóki żyła, trwała przyjaźń Mieszka z księciem czeskim Bolesławem, Później stosunki z Czechami się popsuły. Doszło do walk. Mieszko odebrał Czechom Śląsk i kraj Wiślan i przyłączył je do Polski. W ten sposób państwo polskie znacznie się powiększyło, a jego granice były zbliżone do obecnych. W 980 roku Mieszko ożenił się ponownie. Królowie i książęta zawierali małżeństwa nie tylko z miłości częściej dążyli do osiągnięcia dzięki nim określonych celów politycznych. Tym razem małżeństwo książęce służyło poprawie stosunków z Niemcami. Żoną Mieszka została mniszka niemiecka Oda, Ta informacja może budzić pewne wątpliwości -jak mniszka mogła wyjść za mąż? No właśnie, dlatego też władze kościelne potępiły to małżeństwo. Oda, córka jednego z książąt niemieckich, opuściła klasztor bez pozwolenia przełożonych, ale za zgodą cesarza. Pragnął on bowiem w ten sposób ułatwić jej zaślubiny, a więc również pozyskać sympatię polskiego księcia, Między Polską a Niemcami zapanował pokój, a rycerstwo niemieckie pomagało nawet Polakom podczas walk z Czechami o Małopolskę i Śląsk. Mieszko I zmarł 25 maja 992 roku i został pochowany w katedrze poznańskiej. Miał wówczas niewiele ponad siedemdziesiąt lat. Pozostawił państwo o powierzchni 250 000 kilometrów kwadratowych, dobrze zorganizowane, z licznymi grodami, a niektóre z nich, na przykład Gdańsk czy Opole, zbudowano właśnie w czasie jego panowania. Budowle w grodach, które później stały się miastami, wznoszono prawie wyłącznie z drewna. Kamieni i cegieł zaczęli używać Polacy nieco późnię]. Nauczyli ich tego mnisi przybywający z Zachodu. Dzięki nim poznali też wiele innych pożytecznych rzemiosł. We wsiach ludzie wyrabiali sami różne przedmioty codziennego użytku -naczynia, odzież, narzędzia. Ale byli także rzemieślnicy, którzy robili narzędzia, broń, naczynia, ozdoby i inne przedmioty na sprzedaż. Przeważnie osiedlali się oni tuż za wałami grodów, czyli na podgrodziu. Kowale, garncarze, tkacze, cieśle dostarczali swoje wyroby księciu i możnym, wykonywali tez dla nich różne prace w grodzie. Jednakże większość ludności polskiej zajmowała się uprawą ziemi i hodowlą. Od dawna już na ziemie polskie przybywali kupcy z obcych krajów z towarami, których u nas jeszcze nie produkowano. Wymieniali je na: skóry, ciżemki, miód, wosk, a na Pomorzu na bursztyn. Odkąd Polska przyjęła chrześcijaństwo, handel rozwijał się coraz lepiej, ponieważ na Zachodzie zaczęto interesować się naszym krajem.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>