Vademecum piekarza niezbędne do nauki zawodu

Piekarz to cenny specjalista. Takich zawodowców jest wielu, ale piekarnie narzekają na braki. Nadal poszukują dobrych piekarzy, jednak nie zawsze są oni dostępni na rynku. Piekarnie czasami przyuczają ludzi do wykonywania zawodu, wymagając jednak, aby skończyli oni kursy oraz zdali egzamin zawodowy umożliwiający pracę w charakterze czeladnika. Dobry piekarz to specjalista od chleba codziennego i bułek. Nie piecze ciast, ale przygotowuje to, co najważniejsze oraz najcenniejsze. Niejedna osoba prosi o taką pracę, bo może zarobić co najmniej 3000 złotych w tej pracy. Jest to całkiem dobra praca i na dodatek z wieloletnią perspektywą. Po zakończeniu pracy zawodowej piekarza czeka emerytura, podobnie jak wiele innych osób...

czytaj więcej

Kursy kwalifikacyjne dają wiedzę

Kursy kwalifikacyjne są źródłem wiedzy. Klienci chętnie szkolą się, potrafią coraz więcej, chcą działać dla siebie. Wiele szkół organizuje roczne kursy kwalifikacyjne, a ukończenie takich szkoleń daje szerokie uprawnienia. Można ukończyć kursy fryzjerskie, kosmetyczne, kierowców, pracowników budowlanych. Kursów i szkoleń bynajmniej nie brakuje, a pracownicy je doceniają. Wysoka jakość idzie często w parze z niską ceną. Jest to duży atut takich szkoleń. Warto o tym pamiętać, bo to najważniejsza sprawa dla niejednego pracownika. Firmy są gotowe szkolić wiele osób, a kursy kwalifikacyjne są realizowane w każdym dużym polskim mieście. Niejeden człowiek chce takie kursy ukończyć i czerpać z nich korzyści. Można na tym bazować nieustannie. Dobrej klasy kursy kwalifikacyjne mają sens i cel...

czytaj więcej

Król Łokietek broni kraju przed Krzyżakami

Jeszcze jednym państwem, które miało zaborcze plany w stosunku do Polski, była Brandenburgia. Królestwo Polskie znalazło się w bardzo trudnym położeniu. Jan Luksemburski zmusił wielu książąt śląskich, aby oddali się pod jego opiekę i przysięgli mu wierność. Aby przypadkiem Łokietek nie upomniał się o Śląsk, król Czech wspólnie z Krzyżakami napadł na Polskę w 1329 roku. Wojska zakonne wtargnęły na ziemię dobrzyńską. Tu wśród polskiego rycerstwa dzielnie poczynał sobie królewicz Kazimierz przysposabiany przez ojca do wojaczki do polityki, jako następca tronu, Od południa wkroczyły do Polski wojska czeskie. Na szczęście ważne sprawy zmusiły Jana Luksemburskiego do odwrotu, Najazd ten jeszcze bardziej osłabił Polskę...

czytaj więcej

„Król Henricus wyrządził Polakom psikus”

Zdawało się, że po długim i nużącym bezkrólewiu nadchodzą czasy upragnionego spokoju. Aż nagle, po czterech zaledwie miesiącach panowania Henryka Walezego, gruchnęła wieść piorunująca: król uciekł do Francji! Jak do tego doszło? Na początku czerwca 1574 roku dotarła do Henryka wiadomość o śmierci brata, króla Francji. Tron w ojczyźnie był wolny i Henryk postanowił zostać królem po bracie. Nie chcąc zrzec się tronu polskiego ani wdawać w dysputy z polskimi magnatami, skrycie, nocą, wtajemniczywszy w swój plan garstkę dworzan, uciekł z Wawelu, z Krakowa, z Polski. Opuszczających zamek Francuzów spostrzegł kucharz nadworny, Antoni. Natychmiast obudził kuchmistrza Alarnaniego, on zaś czym prędzej pobiegł do kasztelana krakowskiego Jana Tęczyńskiego. Zastukano do komnaty królewskiej...

czytaj więcej

Kazimierz III Wielki

Kazimierz III Wielki był dobrym gospodarzem, czasie jego rządów zaszły w kraju, a zwłaszcza w miastach, tak duże zmiany, ze powstało słynne powiedzenie: „Zastał Polskę drewnianą, a zostawił murowaną”. Jeszcze intensywniej niż w poprzednich dziesięcioleciach rozwijało się osadnictwo, Zagospoda rowywano nowe ziemie. Powstało dużo nowych wsi, szczególnie w Małopolsce. Dotychczas istniejące miasta rozbudowywano, otaczano murami obronnymi, wznoszono ratusze, budynki mieszkalne i nowe kościoły, Odbudowywano miasteczka spalone podczas wojen. Rosła liczba ludności miejskiej. Największe ówczesne miasta to: Kraków, Lwów i Poznań. Kraków otrzymał od króla przywilej zwany prawem składu...

czytaj więcej

Jak doszło do pierwszej wojny ze Szwecją

Kiedy polscy posłowie donieśli Zygmuntowi o knowaniach stryja, natychmiast – za zgdą Rzeczypospolitej – popłynął król w 1598 roku Wisłą do Gdańska, a potem morzem do ojczyzny ratować tron odziedziczony po ojcu. Stryj wyszedł nu na spotkanie, ale na czele armii. Zygmunt miał bardzo mało wojska, przegrał więc, zanim dotarł do Sztokholmu, i został wzięty do niewoli. Zwrócono mu wolność i pozwolono wrócić do Polski, dopiero, kiedy wydał Karolowi swoich szwedzkich stronników. Nigdy więcej nie zobaczył Szwecji. W 1600 roku sejm tego kraju pozbawił go tronu. Zygmunt III nie pogodził się z tą decyzją i dążył do wywołania wojny polsko-szwedzkiej, licząc na zwycięstwo i odzyskanie władzy, W tym celu ogłosił oderwanie od Szwecji Estonii i włączenie jej do Polski...

czytaj więcej

Jagiełło i Jadwiga

Na początku lutego 1386 roku licznie zgromadzeni możni i szlachta na zjeździe w Lublinie, zadowoleni z przyjęcia przez Jagiełłę wszystkich warunków, obwołali go królem Polski. Dziesięć dni po tym zjeździe Jagiełło w asyście swoich krewniaków i wojowników litewskich uroczyście wjechał do Krakowa, wioząc podarki ślubne dla narzeczonej, 15 lutego nastąpił chrzest księcia, Początkowo na ojca chrzestnego proszono wielkiego mistrza krzyżackiego, ale ten zaproszenie odrzucił. Kto jak to, ale on miał powody do niepokoju, widząc, jak łączą się siły polskie i litewskie...

czytaj więcej

Inne dochody

Skarb królewski czerpał również dochody z ceł i podatków. Król zajął się też uporządkowaniem i ujednoliceniem praw. Miało to służyć jednoczeniu Polski. Zbiór praw wydany za jego panowania nazwano statutami wiślicko-piotrkowskimi, od nazw miejscowości, w których został ogłoszony. Wydano je osobno dla Małopolski i Wielkopolski. Choć Kazimierz zawsze pragnął pokoju, wiedział, że jego kraj musi być także przygotowany do prowadzenia wojen. Zatroszczył się więc o podniesienie obronności państwa. Wprowadził zarządzenie, zobowiązujące każdego posiadacza ziemi do służby wojskowej, Dotyczyło to również duchownych. Kto nie mógł stawić się do wojska osobiście, musiał znaleźć sobie zastępcę. Za odmowę służby groziło odebranie majątku...

czytaj więcej

Hołd Pruski

10 kwietnia 1525 roku mieszkańcy Krakowa -L \J byli świadkami niecodziennej uroczystości, która odbyła się na Rynku, Niezliczone tłumy mieszkańców miasta i okolic przybyły popatrzeć na ceremonię składania hołdu. Wieści o niezwykłym wydarzeniu na Rynku dotarły cło krakowian parę dni wcześniej, bo rzemieślnicy od tygodnia budowali drewniane podium, a na koniec obili je pięknym czerwonym suknem. Cały plac pozamiatano i usunięto większość kramów. Ludzi obiegła już wiadomość, ze to mistrz krzyżacki ma przybyć i oddać się w poddaństwo królowi Zygmuntowi, On, który butnie odmawiał wcześniej uznania nad sobą i zakonem zwierzchnictwa Polski i buntowniczo chwycił za oręż, teraz spokorniał i obiecał zjawić się w Krakowie przed obliczem naszego monarchy...

czytaj więcej

Groźny przeciwnik

Za panowania Zygmunta III nad Polską zawisło wielkie niebezpieczeństwo nadciągające od południa. Groźny i zagniewany na króla polskiego sułtan turecki Osman II przygotowywał wielką wojnę z Lechistanem – tak Turcy nazywali nasz kraj. Srożył się i ostrzegał swoich dowódców, ze każe powiesić każdego, kto będzie mu doradzać zachowanie pokoju. A jakież to pretensje miał sułtan do Polski, dlaczego szukał zemsty i był nieprzejednany? Kilka spraw popsuło stosunki polsko-tureckie, Pierwsza to wyprawy Kozaków na Turcję. Na południowych krańcach Rzeczypospolitej, na Ukrainie, nad dolnym biegiem Dniepru, zamieszkiwało bardzo mało ludności, Osiedlano się tu niechętnie, ponieważ od lat na Ukrainę napadali Tatarzy, łupili wsie, brali ludność w niewolę...

czytaj więcej

Dźwiganie się z upadku

Zaborcy nie tylko przemocą odebrali Polsce szmat ziemi, ale zażądali jeszcze, aby sejm wyrazi! na to zgodę. W 1773 roku w Grodnie zwołano sejm, Wojska zaborców stały w pogotowiu. Najpierw dopilnowano, aby posłami zostali ludzie posłuszni zaborcom, a później salę obrad otoczyli żołnierze gotowi do walki z tymi, którzy odważyliby się protestować. Marszałkiem został zdrajca narodu Adam Poniński, Kiedy nadeszła chwila podpisania traktatów rozbiorowych, kilku posłów odważnie się sprzeciwiło, Najrozpaczliwiej bronili całości ojczyzny Tadeusz Rejtan i Tadeusz Korsak. Tym razem nie mogli się posłużyć liberum veto, bo sejm był opanowany przez konfederację stworzoną przez zaborców. Jeden protest na takim sejmie nie miał znaczenia. Traktaty zostały podpisane...

czytaj więcej