Państewka plemienne

Mieszkańców obowiązały jego zarządzenia! przestrzeganie określonych zwyczajów. Państwo miało swoje granice, choć nie tak wytyczone jak obecnie. Po prostu w pewnym miejscu kończyły się siedziby członków plemienia, a dalej rozciągały się z jednej strony gęsta puszcza, – innej nieprzebyte bagna lub pasmo wzniesień czy rzeka. Za takimi naturalnymi granicami mieszkało już inne plemię, Kilkaset lat przed pamiętnym rokiem 966 na ziemiach dziś należących do Polski znajdowało się wiele takich państewek plemiennych. Najwięcej wiadomości mamy o państewkach śląskich, ponieważ wspominają o nich bardzo stare zapiski. Żyły tam liczne małe wspólnoty: Goięszyce, Opolanie, Ślężanie, Trzebowianie, Bobrzanie, Dziadoszanie. Na północ od nich mieszkało większe plemię -Polanie, jeszcze dalej -Pyrzyczanie, Wolimaże, Pomorzanie, Nad środkową Wisłą żyli Mazowszanie, a na południu, w okolicach Krakowa: Wiślicy, Wiślanie. Państewek było dużo, ale suma ludności wszystkich plemion polskich wynosiła siedemset, a może osiemset tysięcy osób. Tylu mieszkańców ma dzisiejszy Kraków. Książę z drużyną i służbą, a także możni mieszkali w grodach. Każde państewko miało kilka grodów: wielkie i warowne były siedzibami książąt, inne, mniejsze, należały do starszyzny plemiennej. Gród to miejsce otoczone wałem drewniano-ziemnym, rowem i palisadą, czyli rzędem zaostrzonych u góry drewnianych pali.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>