Pierwsi drukarze oraz Mikołaj Kopernik

W XVI wieku utwory pisarzy łatwiej docierały do czytelników, ponieważ istniały już drukarnie, zakładane w Polsce od końca poprzedniego stulecia. Dzięki temu powstawało więcej książek i nie były tak kosztowne jak przepisywane ręcznie. W 1450 roku złotnik niemiecki Jan Gutenberg wynalazł ruchome czcionki drukarskie, to znaczy pojedyncze litery z metalu, z których można było układać tekst strony w specjalnej ramce i wiele razy odbijać go na papierze. Później tych samych czcionek używano do układania innych tekstów. Wynalazek Gutenberga wkrótce wykorzystano w innych krajach, Wprawdzie jeszcze wcześniej próbowano drukować książki, lecz metodą bardzo uciążliwą. Ten druk polegał na sporządzaniu deseczek odpowiadających stronicom książki. Na deseczce ryto tekst, potem maczano ją w farbie i odciskano na papierze lub pergaminie. Po wydrukowaniu kilku egzemplarzy deseczki zużywały się -wyryte na nich słowa szybko się zacierały. Do kolejnej książki należało przygotować nowe deseczki w liczbie odpowiadającej stronicom. Drukowanie tą metodą nie było wiele szybsze niż przepisywanie ręczne. Jedną z pierwszych drukarń w Krakowie była drukarnia Hieronima Wietora. Jego warsztat odwiedzał sam król Zygmunt Stary. Do tej właśnie drukarni z rękopisem swojej książki zawitał Biernat z Lublina. Wczasach odrodzenia rozwinęły się różne dziedziny nauki: geografia, dziejopisarstwo, medycyna, matematyka i astronomia. Wszystkie jednak osiągnięcia naukowe przyćmiewa wielkie odkrycie genialnego astronoma Mikołaja Kopernika. W 1473 roku w Toruniu w rodzime kupca Mikołaja Kopernika urodził się syn, któremu na imię dano również Mikołaj. Kiedy chłopiec skończył dziesięć lat, zmarł jego ojciec. Matka została z czworgiem dzieci. Najstarszy syn Andrzej miał czternaście lat. Pomocy w wychowaniu dzieci udzielił pani Kopernikowej brat, biskup Łukasz Watzenrode. Mikołaj i Andrzej studiowali w Akademii Krakowskiej. Obydwu przeznaczono do stanu duchownego. Po kilku latach studiów w Krakowie wuj Łukasz wysłał braci Koperników na dalszą naukę do Wioch. Mikołaj studiował tam prawo, astronomię i medycynę. I chociaż wuj zalecił mu najpilniej poznawać prawo, aby mu pomogło w przyszłej karierze, najwięcej czasu poświęcał astronomii. Uczył się w Bolonii i Padwie. Powrócił do kraju w 1503 roku jako doktor praw, Zamieszkał początkowo na dworze swego wuja Łukasza, wówczas biskupa warmińskiego, i był jego sekretarzem i lekarzem. Później pełnił różne funkcje kościelne na Warmii. Spędził także kilka lat w Olsztynie. Wiemy już, że bronił tego miasta przed Krzyżakami podczas ostatniej wojny z zakonem. Większość życia spędził Mikołaj Kopernik we Fromborku, gdzie był kanonikiem w katedrze.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>