Sejm „niemy” 1717 roku

W 1717 roku wojska rosyjskie na prośbę Augusta II wkroczyły do Polski i otoczyły zamek, w którym obradował sejm, Zapadły na nim uchwały jakich życzył sobie car, a żaden poseł ze strachu nawet ust nie otworzył, W izbie panowała cisza, Nikt nie śmiał przemówić. Milcząco przyjęto decyzję nakazującą Polsce ograniczenie liczebności armii do dwudziestu czterech tysięcy żołnierzy Łatwo zrozumieć, jak bezbronny stawał się nasz kraj, jeśli przypomnimy że i tej liczby nigdy nie mieliśmy, bo brakowało pieniędzy, A w połowie XVIII wieku Rosja miała około trzystu tysięcy wojska, małe Prusy zaś – sto osiemdziesiąt tysięcy. Zdecydowano też, ze wojska saskie opuszczą Polskę, a król będzie mógł zatrzymać przy sobie tylko tysiąc dwustu żołnierzy gwardii. Król poza tym miał częściej i dłużej przebywać w Polsce niż w swojej Saksonii, Wśród uchwał sejmowych znalazła się tez uchwała skarbowa, na mocy której ustalono stale podatki na nieliczne wojsko. Podatki miały wpływać nie tylko z ziem kościelnych i królewskich, jak dotychczas, ale również ze szlacheckich. Na sejmie August został zmuszony do złożenia szlachcie przyrzeczenia, że nie będzie nadawał urzędów cudzoziemcom i wszczynał wojen bez zgody sejmu. August II na polecenie Piotra I musiał się wyrzec planów wzmocnienia władzy. Poza tym szlachta dostała zapewnienie, że nigdy nie zostaną zniesione wolna elekcja ani liberum veto. Rosja zapewniła sobie słabość i bezbronność Rzeczypospolitej. Mogła w ten sposób narzucić jej swą wolę, Niesławny sejm 1717 roku nazwany został sejmem niemym.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>