Trudne położenie Polski

Polska znalazła się jednak w trudnym położeniu. Henryk II zawarł przymierze z księciem ruskim Jarosławem Mądrym. Jarosław bardzo ochoczo wy-stąpił przeciw księciu polskiemu, który wcześniej zrzucił go z tronu kijowskiego i osadził na nim Świętopełka – swego zięcia, a brata Jarosława. Polska musiała więc prowadzić wojnę na dwóch krańcach państwa. Jej wojska jednak dzielnie stawiły czoło wrogom i odniosły zwycięstwo. Największym wydarzeniem tego etapu wojny była obrona Niemczy w 1017 roku. Niemcy walczący wspólnie z Wieletami podciągnęli poci mury obronne machiny oblężnicze i miotające. Kronikarz niemiecki Thietmar, opisując bitwę, podziwiał dzielność Polaków: „Cesarz przybył pod ten gród z silnym wojskiem i kazał otoczyć go ze wszystkich stron, w nadziei, że w ten sposób zamknie nieprzyjacielowi wszelki dostęp z zewnątrz, Jego mądry plan i dobre pod każdym względem zamiary mogłyby wiele tu osiągnąć, gdyby jego pomocnicy poparli go z całą gotowością. Tymczasem, korzystając z ciszy nocnej, wielka odsiecz przedarła się przez wszystkie straże do grodu. Cesarz nakazał naszym zbudować różnego rodzaju machiny oblężnicze, wnet atoli ukazały się bardzo podobne do nich u przeciwnika. Nigdy me słyszałem o oblężonych, którzy by z większą od nich wytrwałością i bardziej przezorną zaradnością zabiegali o swoją obronę”. Bolesław nie tylko organizował obronę Niemczy, zasilając załogę posiłkami, ale wysyłał swoje wojska na tyły oddziałów niemieckich, nieustannie szarpiąc je i zadając im wielkie straty, W tym samym czasie książę polski urządzał śmiałe wyprawy do Niemiec i do Czech. Często wyprawami tymi dowodził Mieszko, syn Bolesława, w którym książę widział swego następcę na tronie książęcym. Młody wódz spisywał się bardzo dzielnie. Ten sam kronikarz niemiecki tak pisał o ostatecznym niepowodzeniu swoich rodaków:, .Tymczasem ukończono budowę wszystkich machin, wobec czego cesarz, kiedy siedział już trzy tygodnie pod grodem, rozkazał jego szturmowanie, lecz wnet zobaczył, jak te machiny szybko spłonęły od ognia rzuconego z wałów. Następnie książę czeski próbował ze swoimi wspiąć się nawały obronne, lecz nic nie wskórał. Również zrzucono z nich Wieletów, kiedy podjęli podobną próbę.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>