U progu złotego wieku

Król Aleksander Jagiellończyk umarł w Wilnie latem 1506 roku, mając czterdzieści pięć lat. Pochowano go w katedrze wileńskiej, choć jego ostatnią wolą było spocząć w Krakowie obok dziada, ojca i brata. Zygmunt, najmłodszy syn Kazimierza Jagiellończyka, został wybrany na księcia litewskiego natychmiast po zgonie brata Wkrótce potem na sejmie w Piotrkowie obrano go królem Polski, Miał już wówczas prawię czterdzieści lat. Jego bracia byli dużo młodsi, kiedy zostawali królami. Ale nie dlatego Zygmunt ma przydomek Stary, Wyjaśnimy to później. Długie, ponad czterdziestoletnie panowanie Zygmunta I, a potem Zygmunta Augusta, który królował prawie ćwierć wieku, to czasy bardzo pomyślnego rozwoju Polski. Nazywamy ten okres czasami zygmuntowskim albo złotym wiekiem. Duże zmiany zachodziły wówczas w naszym kraju w gospodarce i kulturze. Miały one związek z wydarzeniami w Europie, a nawet daleko poza nią. Była to epoka wielkich odkryć geograficznych uwieńczonych odkryciem Ameryki przez Krzysztofa Kolumba w 1492 roku, W Europie Zachodniej nastąpił wówczas okres szybkiego rozwoju handlu zamorskiego i rzemiosła. Mniej troszczono się o rozwój rolnictwa, bo na przykład zboże korzystniej było kupować za granicą Skorzystała z tego Polska. W całym kraju w folwarkach szlacheckich ^ zaczęto uprawiać więcej zboża J9 i powiększać obszar pól uprawnych. Bardzo dobrze się złożyło, bo na Zachodzie oczekiwano na ” polskie zboże, a Polska niedawno odzyskała dostęp do Bałtyku z wiślanym szlakiem handlowym.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>