Uroczystości

Tymczasem w Merseburgu trwały uroczystości związane z objęciem tronu przez Henryka II. Przybyło wielu książąt niemieckich, aby złożyć hołd nowemu królowi. Przyjechał również Bolesław, chcąc zawrzeć porozumienie z Henrykiem : uzyskać od niego potwierdzenie oddania mu już zajętych ziem. Zdawało się, że władcy doszli do ugody gospodarz okazywał gościowi serdeczność, przyznał Polsce część spornych ziem. Po przyjaznym pożegnaniu Bolesław zadowolony wracał do kraju. Kiedy opuszczał mury Merseburga, napadła nań uzbrojona banda rabusiów, zaciekle atakując orszak książęcy. Na szczęście Bolesław Chrobry uszedł z życiem, ale paru jego rycerzy zabito, Siepaczy nasłał Henryk II. Skończył się więc tak kruchy sojusz, Polski książę zrozumiał, że wojna z cesarzem jest nieunikniona, dlatego postanowił zbuntować przeciwko niemu kilku książąt niemieckich. Nie było to trudne zadanie, ponieważ Henryk nadal miał wielu wrogów wśród swoich poddanych. Poza tym Bolesław Chrobry zamierzał osłabić cesarskich sojuszników. Należał do nich wówczas książę czeski Bolesław Rudy, zwalczany we własnym kraju przez rywali do tronu, Jeden z jego krewniaków – Wlodziwój – przybył do Polski z prośbą o pomoc i schronienie. Wkrótce powrócił do swego kraju, gdyż tam pozbawiono właśnie władzy okrutnego Bolesława Rudego. Bolesław Chrobry udzielił Włodziwojowi pomocy i ułatwił mu zajęcie Pragi. Ten jednak, gdy pozbył się kłopotów, zapomniał o przyjaźni z Polską i pokumał się z Niemcami, Do wojny pomiędzy obu krajami na szczęście nie doszło, ponieważ niewdzięczny książę czeski wkrótce zmarł. Teraz nasz wiadca zdobył się na krok dość śmiały – postanowił przywrócić władzę w Czechach nielubianemu tam Bolesławowi Rudemu. Sądził, że skoro książę czeski jemu będzie zawdzięczał odzyskanie tronu, to odpłaci Polsce szczerą przyjaźnią. Tak się nie stało. Wtedy Bolesław Chrobry podstępnie zwabił Bolesława Rudego do Krakowa pod pretekstem rozmów politycznych, a następnie kazał go uwięzić i oślepić. Sam zaś na czele rycerstwa wyprawił się do stolicy Czech. Był to rok 1002. Miejscowa ludność przyjęła księcia polskiego bardzo życzliwie, oddając się pod jego władzę, Ale już wkrótce panowanie Polaków stało się dla Czechów nieznośne – może żądali zbyt wielu danin, może podburzył ich cesarz – w każdym razie w Pradze podniesiono bunt i po rocznym panowaniu Bolesław Chrobry musiał ustąpić.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>