Wojny Batorego z Rosją

U północnych granic Litwy w kierunku Morza Bałtyckiego rozpościerają się ziemie nazywane w czasach Rzeczypospolitej szlacheckiej Inflantami, Były to tereny położone nad Bałtykiem i Zatoką Ryską, sięgające na wschód do rzeki Dźwiny. Dzisiaj są częścią Łotwy i Estonii. Na początku XIII wieku na tych ziemiach powstał zakon kawalerów mieczowych, który połączył się później z zakonem krzyżackim. Przez długie lata państwo krzyżackie składało się z dwóch części: Prus i Inflant. Kiedy w 1525 roku Albrecht Hohenzollern rozwiązał zakon w Prusach, kawalerowie mieczowi pozostali na swoim terytorium. Wkrótce jednak i do nich zawitała reformacja. Szlachta i mieszczaństwo inflanckie burzyły się przeciw władzy zakonu. Sytuacją w Inflantach zainteresowały się Polska i Litwa, Rosja, Dama i Szwecja, Nic dziwnego, bo przecież była to kraina bogata, z dostępem do morza i dużymi portami. Wiodły tedy szlaki kupieckie, Ówczesny wielki mistrz kawalerów mieczowych zrozumiał, że musi się sprzymierzyć z silnym państwem, aby jego kraj nie został podzielony na drobne części, Zdecydował się na porozumienie z Polską. W 1561 roku wielki mistrz przybył do Wilna na rozmowy z królem Zygmuntem Augustem i tam, po rozwiązaniu zakonu, podzielił kraj na Kurlandię i Inflanty. Kurlandię zachował sobie jako dziedziczne księstwo, ale zależne od Polski, a Inflanty oddał Polsce. Jeszcze za życia Zygmunta Augusta car rosyjski Iwan Groźny chciał odebrać te ziemie Rzeczypospolitej, aby zdobyć dostęp do morza. Później rzeczywiście zapanował nad częścią Inflant, Rosja zamierzała wywozić swoje zboże przez Morze Bałtyckie do Europy Zachodniej, co było konkurencja dla zboża polskiego. Dlatego też szlachta bardzo chętnie zgodziła się na podatki przeznaczone na wojsko i poparła plan wojny z Rosja opracowany przez Stefana Batorego.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>